Mimo ogromnych trudności pierwszych lat porewolucyjnych młoda władza radziecka nie szczędziła sił i środków do zorganizowania życia naukowego i kulturalnego w kraju. Przywódca partii i państwa radzieckiego, Włodzimierz Lenin, osobiście interesuje się sprawami nauki i kultury, interweniuje, gdy zachodzi potrzeba, troszczy się o stworzenie jak najlepszych warunków pracy dla twórców. Wzruszająca jest np. troska Lenina o zdrowie Gorkiego, o warunki pracy Pawłowa, Timi-riazewa i innych. chwilówka
Powstają coraz to nowe ośrodki pracy dydaktyczno-nauko-wej. Obok odbudowy dotychczas istniejących tworzone są takie, jak np. Uniwersytet Komunistyczny im. J. Swierdłowa, Instytut Czerwonej Profesury, Akademia Socjalistyczna (późniejsza Akademia Nauk ZSRR), Instytut Marksa i Engelsa. Ukazuje się sporo pism, w których można spotkać zarówno wielu już znanych, jak i młodych uczonych, filozofów. Nawet pobieżny przegląd wskazuje na znaczną liczbę tytułów wydawnictw z różnych dziedzin, w tym także z filozofii, co zasługuje na szczególne podkreślenie ze względu na ówczesne trudności wydawnicze: brak papieru itp. Wydanie np. dzieł Herce-na wymagało specjalnego zezwolenia Lenina. Pomimo jednak tych trudności życie kulturalne i naukowe rozwijało się coraz bujniej, korzystając z nowych form przekazu myśli, pozwalających przezwyciężać istniejące przeszkody.
| |
|